પીપાવાવ શિપયાર્ડમાં આઠ વર્ષ…

૨૯ ઓગસ્ટ ૨૦૦૭ના રોજ પીપાવાવ શિપયાર્ડમાં સિનીયર એન્જીનીયર તરીકે જોડાયો હતો, એ જોડાણને આજે આઠ આઠ વર્ષ પૂરા થયા. આમ તો પીપાવાવ પોર્ટમાં કન્સલ્ટન્સી આપતી સ્કોટ વિલ્સનમાં ૧૭ જૂન ૨૦૦૬ના રોજ સાઈટ એન્જીનીયર તરીકે આવ્યો હતો, એટલે સ્થળ તરીકે પીપાવાવમાં નવ વર્ષ પૂરા થઈને આ દસમું વર્ષ ચાલે છે, પણ હવે પીપાવાવ ડિફેન્સ એન્ડ ઑફશોર એન્જીનીયરીંગ કંપની (અને ટૂંક સમયમાં રિલાયન્સ ડિફેન્સ) સાથેના આ મારા જીવનના સૌથી મોટા વ્યવસાયિક કાર્યકાળની વાત જ અલગ છે. મહુવામાં અમારા નિવાસને પણ આ સમયમાં જ આઠ વર્ષ થશે…

અમે બેચલર્સ (અને માસ્ટર્સ) ડિગ્રી કરીને નીકળ્યા ત્યારે લોકો કહેતા, કે હવે એક જ કંપનીમાં દસ – વીસ વર્ષ રહેતા ‘કંપનીને વફાદાર’ લોકોનો સમય નથી, હવે તો એક કંપનીમાં ત્રણ વર્ષ રહી ગયા તોય ઘણું. એની સામે અને સતત નોકરી બદલવા શરૂઆતના ત્રણ વર્ષોમાં બદનામ એવા મને આ આઠ વર્ષનો મારો સમયગાળો ખરેખર આશ્ચર્યજનક લાગે છે.

સિવિલ એન્જીનીયરને જે જોઈએ એ પ્રકારના બધા જ પ્રકારના પડકારભર્યા પણ કામને અંતે સ્વસંતોષ આપે એવા પ્રોજેક્ટ્સમાં મહત્વનો ભાગ ભજવવાનો સતત અવસર મને પીપાવાવ શિપયાર્ડમાં મળતો રહ્યો છે. ઉપરીઓનો અને મેનેજમેન્ટનો મારા પર એ માટે મૂકાયેલો ભરોસો મહત્વની વાત છે. આવનારા સમયમાં પણ એ જ રીતે સંતોષપ્રદ કામ કરવા મળશે એવા ચિહ્નો દેખાઈ રહ્યાં છે. અવરોધો અને મુશ્કેલીઓ તો કામનો અભિન્ન હિસ્સો છે, એની સામે સતત ટકી રહેવાની હિંમત મળતી રહે એ જ અપેક્ષા સાથે આ નવમાં વર્ષમાં આગળ વધી રહ્યો છું. અહીંથી નોકરી બદલીને વધુ પગાર અને ઊંચી પોસ્ટ પર બહાર જવાનો ખૂબ લલચામણો વિકલ્પ ત્રણેક વખત મળ્યો છે, એ લાલચને રોકવી ખૂબ મુશ્કેલ થઈ પડી હતી, પણ છતાંય આજે અહીં રોકાઈ રહ્યો / શક્યો એ માટે મારા પરનો સિનીયર્સ અને પ્રમોટર્સનો દ્રઢ વિશ્વાસ વધુ મોટો ભાગ ભજવી ગયો.

જીવનનો એક ખૂબ મોટો ભાગ જીવાઈ ચૂક્યો છે. હું ખૂબ દ્રઢપણે માનું છું કે હું કાંઈ સિત્તેર પંચોતેર વર્ષ જીવવાનો નથી, પણ જેટલું જીવન બાકી રહ્યું છે એમાં ‘વર્ક સેટિસફેક્શન’ મહત્વનું રહેશે. એ મને રાત્રે શાંતિની ઊંઘ અને દિવસે મહેનત કરવાનો જુસ્સો આપે છે. આમ પણ રોજબરોજ જીવાતા જીવનના આ મોટા વ્યવસાયિક ભાગમાં બીજુ શું જોઈએ? આંતરીક રાજકારણ ન હોય અને પારદર્શક સ્પર્ધાત્મક્તા મળે તો બીજુ શું જોઈએ? તમારું કામ જ તમારો સંતોષ છે, એની સામે બીજી બધી વસ્તુઓ ગૌણ થઈ જાય છે.

અને જીવન છે ત્યાં સુધી… થિચ ન્હાટ હાન્હ કહે છે તેમ…. ઉંડો શ્વાસ લેતા રહીએ અને સ્મિત વેરતા રહીએ…

અક્ષરનાદ પર સઆદત હસન મન્ટોની ફક્ત વયસ્કો માટેની વાર્તાઓ મૂકવી જોઈએ?

ઇન્ક્રીમેન્ટ.. પ્રમોશન મોહ છે..

બાલ્કનીના
કુંડામાં વાવેલા
મનીપ્લાન્ટને
ફૂટી
એક કુંપણ
ને
મને પ્રશ્ન થયો

આ વખતે
‘કેટલું ઇન્ક્રીમેન્ટ મળશે?’

* * * *

તમારી ક્ષમતાઓ
આવડત
ધગશ
સમર્પણ
પ્રમાણિકતાની
અવગણના
તમે કરશો નહીં
તમારી કંપનીનું
મેનેજમેન્ટ
એ જાતે જ કરી લેશે..

* * * *

વરસાદ – ત્યારે અને અત્યારે

નાના હતા ત્યારે વરસાદ આવતો એટલે ચડ્ડીભેર ગારો ખૂંદતા નહાવા નીકળી પડતા,  કાગળની હોડી વહેળામાં તરતી મૂકતા, વહેતા પાણીમાં પથ્થર કૂદાવતા દેડકી રમતા, Continue reading

અંત આરંભ (નવલકથા) – હરકિસન મહેતા

Ant Aarambh Harkishan Mehtaહરકિસન મહેતાની કેટકેટલી નવલકથાઓ વર્ષોથી વાંચતો આવ્યો છું.. પીળા રૂમાલની ગાંઠ, જગ્ગા ડાકુના વેરના વળામણાં, જોગ સંજોગ, જડ ચેતન વગેરે…

પણ આ શ્રેણીમાં બાકી રહી ગયેલી ‘અંત આરંભ’ હમણાં વડોદરા ક્રોસવર્ડમાં દેખાઈ, ફોન પર પત્નીને પૂછીને ખાત્રી કરાઈ કે એ પહેલા ખરીદાઈ કે વંચાઈ નથી, એટલે તત્કાલ રૂ. ૯૦૦/-માં ખરીદાઈ અને પીપાવાવ જતાં આવતા બસમાં વાંચવામાં આવી.

હરકિસન મહેતાની પોતાની આગવી અદા છે જે લગભગ તેમની દરેક નવલકથામાં ઝળકે છે, મારા લાંબા સમયના નવલકથા વાંચનમાં ‘અંત આરંભ’ સરળ વાંચન બની રહ્યું. મહેતા સાહેબની નવલકથાઓ લાર્જર ધેન લાઈફ હોય છે, ચમત્કારી સાધુઓ, દેશને સ્પર્શતી વાતો, સતત સર્જાતા યોગાનુયોગ વચ્ચે ઝડપભેર વહેતી વાર્તા વિચારમાં તો મૂકી જ જાય છે. સબળ સ્ત્રી પાત્રો અને તેમની વાર્તામાં સતત ગર્વિષ્ઠ હાજરી પણ મહેતા સાહેબની વિશેષતા છે. અને જેમ અશ્વિની ભટ્ટ સાહેબની નવલકથા વાંચ્યા પછી પાત્રો અને વાર્તા મન પર છાપ મૂકી જાય તેવું જ મહેતા સાહેબની રચનાઓ માટે પણ ખરું.. સુરીલી વાઘેશ્વરી, વીરાંગના, બીજ હોય કે ઈશ્વરી, પાત્રો યાદ રહી જાય, તેમનું ખૂબ ચોક્કસ વર્ણન, વિશેષતાઓ અને પાત્ર આંખ સામે ખડું થઈ જાય એવું સરસ પાત્રાલેખન છે.

બે ભાગમાં અને લગભગ નવસો પાનામાં વિસ્તરેલી આ વાર્તા માણવી ગમે એવી છે.. હવે વાંચવાની લાઈનમાંના પુસ્તકો છે ચંદ્રકાંત બક્ષી સાહેબની ‘પડઘા ડૂબી ગયા’ અને પિંકીબેન દલાલની ‘એક ચાલ તારી, એક ચાલ મારી’

ABCD 2 – ડાન્સથી લથબથ..

ABCD 2 poster.jpeg

ABCD 2 poster” by Source. Licensed under Fair use via Wikipedia.

આજે મહુવાના એકમાત્ર જોવાલાયક થિયેટરમાં ABCD 2 જોઈ. ડાન્સથી લથબથ આ ફિલ્મ જોવા ડાન્સ માટે ગાંડપણ જેવો પ્રેમ હોવો જરૂરી છે, કારણ કે આ અન્ય ફિલ્મોથી એ વિષયવસ્તુને લીધે જ અલગ છે. ABCD ભાગ ૧ કરતા વાર્તા થોડી નબળી છે, પાત્રો સ્પષ્ટપણે ઉપસતા નથી, પણ ડાન્સ ભાગ ૧ કરતા વધારે છે. તેને હેપ્પી ન્યૂ યર સાથે પણ સરખાવાઈ હતી પણ એ હથોડા કરતા આ ફિલ્મ ક્યાંય સારી છે.

મહુવામાં ફિલ્મ જોવી એ સજા જેવું જ છે, થિએટરમાં જાવ એટલે અહીં સખત ગરમી સ્વાભાવિક છે. તદ્દન સાંકડી અને ફાટેલી સીટ અને મોબાઈલથી સતત ફ્લેશ ઝળકાવીને ફોટો પાડ્યા કરતા લોકો… પણ છતાંય કહેવું પડે એકમાત્ર ફિલ્મ જોવાલાયક થિયેટર…

વાર્તા સત્યકથા પર આધારિત છે અને રેમો તેનો પૂરો યશ ફિલ્મની શરૂઆતમા અને અંતમાં નાલાસોપારાના એ ફિક્ટીશીયસ ગૃપને આપે છે જેમણે બૂગીવૂગી અને ઈન્ડીયા’સ ગોટ ટેલેન્ટમાં પોતાની કળા પ્રસ્તુત કરેલી અને છેલ્લે લાસ વેગાસમાં હિપહોપ ડાન્સ કોમ્પિટીશનમાં ૨૦૧૨માં ભાગ લીધેલો.

ABCD ભાગ ૧ અને ABCD ૨ માં સમાનતા જોઈએ તો બંને ફિલ્મમાં ડાન્સની સ્પર્ધાની જ વાત છે, બંનેમાં ધર્મેશ, લૉરેન, પુનીત અને પ્રભુદેવા છે. ફિલ્મમાં વરુણ કે શ્રદ્ધા ન હોત તો પણ કોઈ જ ફરક ન પડ્યો હોત, કારણ વરુણના ડાન્સની ખામીઓ અન્ય એક્સપર્ટ ડાન્સરોના ગૃપમાં ઢંકાઈ જાય છે અને શ્રદ્ધા તો ફક્ત હીરોઈનની જરૂરત પૂરી કરવા જ આવે છે. ફીમેલ લીડ ડાન્સ તો લૉરેન જ કરી જાય છે.

મને તો ફિલ્મ જોવાની મજા આવી, ગણપતિનું સરસ રીતે રીમિક્સ કરી ડાન્સ માટે કોરિઓગ્રાફ કરેલું ગીત, રેપ સ્વરૂપમાં શ્લોકો અને અંતમાં વંદેમાતરમનું રીમિક્સ નવું સ્વરૂપ જોવાની મજા આવી.. એ જ વસ્તુને જો નકારાત્મક રીતે જુઓ તો લાગે કે શ્લોકોને કે ગીતને આમ વેસ્ટર્નાઈઝ કરવાની જરૂર શું? મને લાગે છે કે શ્લોકો અને ગીતનો આ રીતે સુંદર ઉપયોગ કર્યો એ જોવું જોઈએ બાકી વાંધા કાઢવા ક્રિટિક્સ માટે જ જરૂરી છે..

નબળી વાર્તા, ચાલી જાય તેવા ડાયલોગ્સ અને અભિનય કરવાનો પ્રયત્ન કરતા વરુણ અને શ્રદ્ધા જેવા સ્ટાર્સને સહન કરી શકવા માટે ઈન્ટરનેશનલ કક્ષાનો ડાન્સ દર્શાવતા અનેક વિભાગો ફિલ્મની નબળાઈ ઢાંકી દે છે, કોરીઓગ્રાફી સરસ છે, રેમો ભલે ડાયરેક્શન ન કરી શકે પણ ભારતની ડાન્સ ફિલ્મને તેમણે એક ઈન્ટરનેશનલ ક્લાસ આપ્યો એ ચોક્કસ છે. એક સાથે ઘણા બધા ડાન્સ, સરસ કોરિઓગ્રાફી અને સચિન જીગરનું સંગીત મજા કરાવે છે..

મોબાઈલથી પ્રથમ પોસ્ટ

સંપૂર્ણપણે મોબાઈલ દ્વારા કરાયેલી આ પોસ્ટ મારા સેમસંગ ગેલેક્સી નોટ 4 દ્વારા પોસ્ટનો આ પહેલો પ્રયાસ છે.

નોટ4 ના ઈનબિલ્ટ ગુજરાતી IME દ્વારા સરસ ઇનપુટ કરી શકાય છે. પણ છતાંય લાંબા લખાણ માટે આ પદ્ધતિ અગવડભરી છે.

લાંબી મુસાફરી દરમિયાન આ વિકલ્પ ઉપલબ્ધ હોવાથી સર્જન પ્રક્રિયા આગળ વધતી રહે છે એ તેની વિશેષતા છે. આ રીતે વધુ પોસ્ટ કરવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવશે.

ઘરવાપસી…

ના, આ રાજકીય રીતે ગરમાગરમ મુદ્દો છે એ ઘરવાપસીની વાત નથી, પણ મારા આ ઘરબ્લોગની વાત છે. આજે અચાનક જોયું તો ખ્યાલ આવ્યો કે અહીં પોસ્ટ કર્યે મહીનાઓ વીતી ગયા છે.

અતિશય વ્યસ્તતા અને અધધધ ભારણ છતાંય અહીં આવવાની ઇચ્છા રોકી શકવી અશક્ય છે. એટલે હવે અહીં નિયમિત લખવા કાંઈક અલગ પદ્ધતિ રાખવી પડશે…

આજે ઘરવાપસી થઈ, હવે અહીં રોકાવું પડશે.

અમદાવાદ પુસ્તકમેળામાંથી ખરીદેલા પુસ્તકોની યાદી…

પ્રસ્તુત છે અમદાવાદ પુસ્તકમેળામાંથી મેં ખરીદેલા પુસ્તકોની યાદી…

ચૂંટેલા નિબંધો – કિશનસિંહ ચાવડા
ગુજરાતી સાહિત્યકાર કોશ – ડૉ. કિરીટ એચ. શુક્લ
સ્વપ્નવાસવદત્તમ – વિનુભાઈ પટેલ
અવિસ્મરણીય ભાગ ૨, ૩ અને ૪ – ઇશા કુંદનિકા
રંગભૂમી ૨૦૧૨ – ઉત્પલ ભાયાણી
ગેબી ગિરનાર – અનંતરાય જી. રાવલ
ગિરનારના સિદ્ધ યોગીઓ – અનંતરાય જી. રાવલ
સૌરાષ્ટ્રની રસધાર (બધા ભાગ) – ઝવેરચંદ મેઘાણી
રણમલ લાખા – ગુણવંતરાય આચાર્ય
ઝંખે છે સાથ ભવોભવનો – સુરેશ અને અલકા પ્રજાપતિ
જય હો – જય વસાવડા
મા – મેક્સિમ ગોર્કી અનુ. અતુલ સવાણી
ટૉલ્સ્ટૉયની ૨૩ વાર્તાઓ – જિતેંન્દ્ર દેસાઈ
ગાંધીબાપુ (ફુદસિયા જેદીના ‘ગાંધીબાબા’નો અનુવાદ)
હિંદ સ્વરાજ્ય – મો. ક. ગાંધી
વીસરાતી વિરાસત – જેમ્સ હિલ્ટન, અનુ. ચિન્મય જાની
લોહીની સગાઈ – ઈશ્વર પેટલીકર
બક્ષીનામા – ચંદ્રકાન્ત બક્ષી
લવલી પાન હાઉસ – ધ્રુવ ભટ્ટ
સમુદ્રાન્તિકે – ધ્રુવ ભટ્ટ
જિબ્રાનની જીવનવાણી – ધૂમકેતુ
ક્લીઓપેટ્રા – રાઈગર હોગાર્ડ
કાર્યક્રમનું સંચાલન કઈ રીતે કરશો?
હું પાછો આવીશ

ઑડીયો સી.ડી.
કાવ્ય સંગીત સમારોહ ૨૦૧૧ (ગુજરાત સમાચાર અને સમન્વય પ્રસ્તુત)
અવસર અવાજનો.. રમેશ પારેખની કવિતા – સ્વર અંકિત ત્રિવેદી

ઉપરાંત હાર્દી માટે નવનીતના સટૉલમાંથી ‘જાણવા જેવું’ સામાન્ય જ્ઞાનનું પુસ્તક તથા મારે માટે ઈતિહાસનો અનોખો ખજાનો આપતું ‘હિસ્ટી રીવાઈંડ’ નામનું દળદાર અંગ્રેજી પુસ્તક લેવાયું. ઉપરાંત અનેકો સૂચિપત્રો, નિ:શુલ્ક મળતી નાની પુસ્તિકાઓ અને અન્ય સંદર્ભ સાહિત્ય વગેરે લેવાયા.

ઘણા મિત્રોએ આ સૂચી માંગી હતી એટલે એ અહીં મૂકી છે.

ધ્રુવભાઈ ભટ્ટ સાથે સવાઈબેટની યાત્રા…

પોતાના પ્રિય લેખકને મળવાનો આનંદ અને ઉત્સાહ કોને ન હોય? એમાંય તમારી આસપાસના સ્થળો અને લોકો સાથે જોડાયેલા સર્જકને તેમણે જે જગ્યાઓ વર્ષો પહેલા જોઈ હતી ત્યાં લઈ જવાનો, એ સ્થળો પરની તેમની સજીવન થતી યાદોના સાક્ષી બનવાનો આનંદ અનોખો જ હોય છે.

‘સમુદ્રાન્તિકે’ વાંચ્યા બાદ ધ્રુવભાઈ ભટ્ટની સાથે શિયાળબેટ પર જવાની અદમ્ય ઇચ્છા અને તેમની આંખે વર્ષો પહેલાના શિયાળબેટ, સવાઈબેટ અને ભેંસલાની યાદો જોવાની, ભૌગોલિક ફેરફારો વિશે જાણવા-સમજવાની ઇચ્છા તેમણે સામેથી પૂરી કરી આપી. અને ગત મહીને ધ્રુવભાઈ, અદીતિબેન અને દેવવ્રતભાઈ સાથે પીપાવાવથી હોડી કરીને સવાઈબેટ પર જવા નીકળ્યા.

રસ્તામાં ધ્રુવભાઈ સાથે ઘણી વાતો થઈ, ‘સમુદ્રાન્તિકે’ વિશે, તેમાં આલેખાયેલ સ્થળો વિશે, ‘અકૂપાર’ વિશે, ‘ગીર’ વિશે અને ‘લીલાપાણી’ નેસ વિશે, કાના વિશે, અકૂપારના નાટક વિશે, સમુદ્રાન્તિકેના નાટકની તૈયારીઓ વિશે, વર્ષો પહેલાના શિયાળબેટ અને સવાઈબેટ વિશે… આમ અનેક વાતો થઈ. Continue reading

દાવડા સાહેબની ‘મળવા જેવા માણસ’ શ્રેણીમાં મારો પરીચય…

શ્રી પી. કે. દાવડા સાહેબની ઈ-મેલ શ્રેણી ‘મળવા જેવા માણસ’ ના એક મણકામાં તેમણે મારો વિગતે પરીચય અને અક્ષરનાદની વાત મૂકી. મારા જેવા પાર્ટ ટાઈમ શોખ ખાતર અક્ષરનું સેવન કરતા માણસ માટે તો આ ખૂબ મોટી વાત કહેવાય. વળી તેમની આ શ્રેણીમાં અત્યાર સુધી જેમનો પરિચય આવ્યો  છે એ બધાંય વડીલો છે, ઉંમરના એક એવા પડાવ પર પહોંચ્યા છે જે અનુભવમાં અને સમજણમાં મારાથી ક્યાંય મોટા છે… Continue reading

‘આનંદ ઉપવન’ ગુજરાતી સામયિક

Anand Upvan

Anand Upvanસાંજે સાડા સાતે મુંબઈના અંધેરી રેલ્વેસ્ટેશન પર બોરીવલી તરફ જતી ટ્રેનની રાહ જોઈને ઉભો હતો અને કાયમની જેમ સમય પસાર કરવા પ્લેટફોર્મ પરના બુકસ્ટોલ પર નજર કરી રહ્યો હતો. અચાનક ધ્યાન એક ગુજરાતી સામયિક પર ગયું, ‘આનંદ ઉપવન’.

મહદંશે ‘સફારી’ અને ક્યારેક ‘નવનીત સમર્પણ’ કે ‘અખંડ આનંદ’ સિવાય ભાગ્યે જ કોઈ ગુજરાતી સામયિક રેલ્વેસ્ટેશનના બુકસ્ટોલ પર દેખાય છે. એવામાં આ નવું નામ વાંચીને સારું લાગ્યું, ટ્રેન પ્લેટફોર્મ પર આવી રહી હતી એટલે ઝડપથી પૈસા ચૂકવીને ધક્કા મારવાની લાઈનમાં ઉભો રહી ગયો. ટ્રેનમાં ઉભા ઉભા પણ તેને વાંચવાની લાલચ રોકી ન શક્યો. Continue reading

સોનલ ફાઉન્ડેશન લિમ્કા બુક ઑફ વર્લ્ડ રિકૉર્ડમાં

સાવરકુંડલાના સોનલ ફાઊન્ડેશન દ્વારા ગુજરાતના કુલ સાત જીલ્લાઓ ની ૭૦૧૫ પ્રાથમિક શાળાઓને ૨૦૦૬ થી ૨૦૦૯ના ત્રણ વર્ષોમાં પુસ્તકાલય શરૂ કરવા અને બાળકોને વાંચન તરફ અભિમુખ કરવાના હેતુથી કુલ ૨૦ લાખથી વધુ પુસ્તકો વહેંચવામાં આવ્યા. સોનલ ફાઉન્ડેશન ડૉ. પ્રફુલ્લ શાહ અને તેમના પત્ની ઇન્દિરાબેન શાહનું સહીયારું સ્વપ્ન છે. તેમનાં સદગત પુત્રી સોનલબેન, કે જે પોતે પણ એક સામાજીક કાર્યકર હતાં, તેમના એક અકસ્માતમાં મૃત્યુ થવાથી એ સમાજસેવાની પ્રવૃત્તિ આગળ વધારવાનો હેતુ સોનલ ફાઉન્ડેશનના પાયામાં છે.

શરૂઆતમાં ૫૦૦ બાળકોથી ડૉ. શાહના ઘરે જ શરૂ થયેલ પુસ્તકાલયનો વ્યાપ આજે અનેક જીલ્લાઓની હજારો પ્રાથમિક શાળાઓ સુધી પહોંચ્યો છે. ૨૦૦૬માં તેમના મિત્રો રસિકલાલ અને પન્નાબેન હેમાણી તેમની સાથે જોડાયા અને આ કાર્યક્રમ નાની સરકારી શાળાઓમાં પુસ્તકાલય બનાવવા સુધી વિસ્તર્યો. જે શાળાઓમાં ફક્ત ૧૦ થી ૨૦ વિદ્યાર્થીઓ જ હતાં, ત્યાં પણ પુસ્તકાલય શરૂ કરવા પુસ્તકો આપવામાં આવ્યા. Continue reading

અક્ષરનાદની રીડીઝાઈનનો પ્રયત્ન… – એક નવી શરૂઆત…

aksharnaad engravedઅક્ષરનાદ ગત એક મહીનામાં અધધધ ડાઊનટાઈમનો ભોગ બન્યું, થોડુંક અમારા હોસ્ટ બ્લ્યૂહોસ્ટને લીધે અને થોડુંક (તેમના કહેવા મુજબ) વેબસાઈટ ટ્રોલ થવાને લીધે જેના મૂળમાં હું હજુ સુધી પહોંચી શક્યો નથી…

લગભગ બે વર્ષથી અક્ષરનાદ એક જ થીમ, ડીઝાઈન અને ફોર્મેટ સાથે ચાલે છે, થીમ અપડેટ થઈ શકી નથી અને તેના લીધે પણ ઘણી મુશ્કેલીઓ છે. આથી સમયની સાથે સતત અપડેટેડ રહેવા અક્ષરનાદ રીડીઝાઈન થવા જઈ રહી છે, દેશની અગ્રગણ્ય ડિઝાઈન સંસ્થાઓથી લઈને ફ્રિલાન્સર્સ પાસેથી આ માટે ક્વોટ્સ મંગાવાયા છે, આ ક્ષેત્રના જાણકાર મિત્રોનો સંપર્ક કરાઈ રહ્યો છે અને એના માટે યોગ્ય બજેટ પણ ફાળવી દેવામાં આવ્યું છે. Continue reading

વધુ એક ‘હેપ્પી બર્થડે’…

આમ તો સામાન્ય દિવસો જેવો જ એક દિવસ, પણ આજે જીવનના જીવાઈ ગયેલા વર્ષોની ગણતરી વધુ એક પૂર્ણાંકે પહોંચી છે, એ દ્રષ્ટિએ જન્મદિવસ પાછળના જીવન પર નજર નાખવાનો એક અવસર આપે છે.

જીવનના ઘણાં વર્ષો વીતી ગયા – કેટલા બાકી છે કોને ખબર… હવે ક્યારેક ‘કાકા’ના સંબોધનો મળવા લાગ્યા છે, થોડાક વાળ અત્યારથી સફેદ થવા ઉતાવળા થઈ ગયા અને જવાબદારીઓની સંખ્યા AAPની સભ્યસંખ્યાની જેમ સતત વધતી રહી, મિત્ર અને સહકાર્યકર હસમુખભાઈના મૃત્યુનો શોક સ્મશાન વૈરાગ્યની સીમાઓથી થોડો વધુ વિકસ્યો અને વ્યાવસાયિક જીવનમાં કાયદાકીય મુશ્કેલીઓ અને તેથી ભરચક તણાવની સ્થિતિ છેલ્લા થોડાક દિવસોમાં રહી હોઈ ઉજવણી કરવાનું કોઈ વિશેષ મન નહોતું, પણ મહુવામાં ઘરનાં બધા સભ્યો ભેગા થયાં અને સાથે પૂજાનું આયોજન કર્યું, ખીર ખાવામાં આવી, ડીવીડીની મદદથી ગુજરાતી નાટક જોવામાં આવ્યું અને એમ કમસેકમ આજનો દિવસ તો કોઈ માનસીક તાણ વગર પસાર થયો એ નસીબ. આજે રાત્રે ફરીથી રાજકોટ ત્યાંથી વહેલી સવારની ફ્લાઈટમાં મુંબઈ… એમ વ્યવસાયિક ભાગદોડ શરૂ…. આ પ્લેન / ટ્રેન / મોબાઈલ જેણે શોધ્યા છે એ મને મળી જાય તો…. Continue reading